Dominee Tekelenburg: 'De kerk is geen bunker die op slot zit' | GrootWestland.nl
<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=5226304&cb=[CACHEBUSTER]&referrer=groot-westland.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=229,267,269" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>
Logo groot-westland.nl
Dominee Johan Tekelenburg: "Ik wilde als kind van vier al predikant worden. Daar heb ik de hele vorming in mijn leven op gericht." Tekst en foto: (Frank de Klerk)
Dominee Johan Tekelenburg: "Ik wilde als kind van vier al predikant worden. Daar heb ik de hele vorming in mijn leven op gericht." Tekst en foto: (Frank de Klerk) (Foto: )

Dominee Tekelenburg: 'De kerk is geen bunker die op slot zit'

  •   61 keer gelezen   Actueel

Monster - De Grote Kerk in Monster heeft sinds juli een nieuwe predikant. Johan Tekelenburg (53) verhuisde van zijn vorige gemeente Reeuwijk naar Monster. "Ik voel mij thuis in het Westen van het land'', zegt Tekelenburg, die opgroeide op de Veluwe. "Mijn vrouw komt uit Delft en ik ben daar als missionair werker actief geweest."

"In mijn Delftse jaren heb ik ook mensen uit het Westland ontmoet en daardoor voelt de streek niet heel vreemd voor mij. Ik zie ook de ondernemingsgeest. Mijn vader verdiende zijn brood in de handel en ik heb dus koopmansgeest in mijn bloed. De Westlandse mentaliteit van niet omzien maar vooruitzien spreekt mij wel aan.''

"In het zakenleven is het vaak vallen en opstaan'', zegt Tekelenburg. "Bedrijven gaan soms failliet en dat doet wat met mensen. Het komt vaak voor dat mensen op een product afvliegen dat goed in de markt ligt. Dat gaat even goed en dan daalt de prijs. Dan wordt geloof belangrijk. Ik ben zelf dankbaar voor het houvast van het geloof in God. Het geloof is een rots in de branding en bij de gemeente past het beeld van de haven. De kerk moet echter geen bunker zijn, die op slot zit. De kerk moet zowel naar binnen als buiten zijn gericht. Onlangs hadden wij een bijzondere dienst. Een meisje uit de kerk werd door de gemeente uitgezonden op missie in Thailand.''

De Gereformeerde Bondsgemeente in Monster is voor Johan Tekelenburg zijn vijfde gemeente als predikant. Tijdens zijn studie theologie werkte hij vijf jaar als missionair werker in Delft, gevolgd door predikant-schappen in Linschoten, Sprang Capelle, IJsselstein en Reeuwijk. Tekelenburg kijkt met genoegen terug op zijn tijd in Reeuwijk, waar hij zeven jaar woonde. "Het was een bloeiende gemeente met veel jonge mensen'', zegt de predikant. "We hebben een van de kerkgebouwen gerestaureerd en het andere uitgebreid.''

Na zes jaar Reeuwijk hield Tekelenburg er serieus rekening mee dat hij beroepen zou worden. De gemeente in Monster had al belangstelling getoond en Tekelenburg paste naadloos in de profielschets. Doorslaggevend was een Bijbeltekst die in korte tijd meerdere keren terugkwam. "Wij hadden in Reeuwijk altijd een bespreking over preken'', zegt de predikant. "Een jonge broeder sprak over de tekst van Simeon: Heer laat uw dienstknecht heengaan in vrede. Op zaterdag 1 februari kwam de beroepingscommissie 's morgens om 10.00 uur langs. Ik luisterde die ochtend naar Radio 4 en hoorde het 'nunc dimittis' in het Nederlands 'ga nu heen', dezelfde lofzang van Simeon van de componist Arvo Pärt. Daarna volgde nog een andere versie van deze hymne van Karl Jenkins. Mijn vrouw en ik keken en elkaar aan en zeiden: dit is meer dan toevallig.''

"Of het predikantschap een zwaar beroep is? Ik vind het wel meevallen. Ik wilde als kind van vier al predikant worden. Daar heb ik de hele vorming in mijn leven op gericht. Voor het werk van gemeentepredikant heb je veel gaven nodig. Als je geen mensenmens bent, krijg je het als predikant erg zwaar. Preken en huisbezoeken doe ik graag. Ik heb geen hekel aan vergaderen en vind het mooi om in rouw met mensen op trekken. Een trouwdienst doe ik graag. Ik ben een echte generalist. Ik heb in mijn werk in Reeuwijk nauwelijks negatieve energie opgedaan. In tegendeel, je kunt ook positieve energie krijgen om zaken aan te pakken. Als predikant ben ik 24 uur, 7 dagen per week voor de gemeente beschikbaar. Ik heb een vrouw achter mij staan, die heeft daar mee te leren leven. Het predikant-schap heeft voor- en nadelen. Ik moet eerlijk zeggen dat onze twee dochters niet stonden te juichen bij de vele verhuizingen.''

"Als predikant ben ik lid van de Gereformeerde Bond in de Protestantse Kerk. Ik hang met overtuiging de gereformeerde theologie aan in de lijn van Calvijn met een scheutje piëtisme en evangelicalisme. Ik ben in Utrecht afgestudeerd op de geschiedenis van het gereformeerd Calvinisme. Pastoraal pas ik de contextuele benadering toe. Een mens hoort bij een gemeenschap. Hij of zij komt niet blanco ter wereld maar als nakomeling van Adam. De mens is niet vrij. Het geloof heeft iets van onderwerping, buigen voor God. Je kunt niet de hele wereld op je nek dragen. Dan is het een troost dat God er is die de wereld draagt."


<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=5226304&cb=[CACHEBUSTER]&referrer=groot-westland.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=229,267,269" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>
Meer berichten
<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=9768097&size=160x600&promo_sizes=120x600&cb=[CACHEBUSTER]&promo_alignment=center&referrer=groot-westland.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=229,267,269" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>
<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=5226306&cb=[CACHEBUSTER]&referrer=groot-westland.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=229,267,269" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>